می گفتند: سختی ها نمک زندگــــــی است!! امّا چرا کسی نفهمید "نمــــــک" برای من که خاطراتم زخمی است شور نیست... مزه "درد" میدهد...!

اگه دنيا پشت هم برات ساز مخالف زد غمت نباشه

ایمان آوردم که هیچ کار خدا بی حکمت نیست دل را الکی که در حصار این‌همه استخوان‌های سینه قرار نداده‌اند، چون دلت را که بگذاری وسط، به راحتی از رویش رد می‌شن.

عفت در زن مانند شجاعت است در مرد ، من از مرد ترسو همچنان متنفرم که از زن نانجیب

هیچ ثروتی بالاتر از مهربانی نیست ، یادت باشه خیلی ثروتمندی

احتیاط باید کرد
همه چیز کهنه می شود و اگر کوتاهی کنیم عشق نیز
بهانه ها جای حس عاشقانه را خوب می گیرند . . .

@zari_68 دوش ديدم كه ملائك در ميخانه زدند
در ميخانه كه باز است پس چرا حافظ گفت:
دوش ديدم كه ملائك در ميخانه زدند؟
حرمت مي واجب آرد كه ملايك در ميخاننه زنند...

برای خریدن عشق هرکسی هر چه داشت داد
,مجنون هیچ نداشت و گریست
,همه گمان
کردند چون هیچ ندارد میگرید
اما
هیچ کس ندانست
که قیمت عشق اشک است و
قیمت
اشک عشق.

دستم
به تو که نمی رسد،
فقط حریف واژه ها می شوم !
گاهی،
هوس می کنم،
تمام کاغذهای سفید روی میز را،
از نام تو پرکنم …
تنگاتنگ هم،
بی هیچ فاصله ای !!
از بس،
که خالــی ام از تو …
از بس،
که تو را کـم دارم …
آخر مگرکاغذ هم،
زندگی می شود ؟

تو دونسته بودی، چه خوش باورم من
شکفتی و گفتی، از عشق پرپرم من

تا گفتم کی هستی، تو گفتی یه بی تاب
تا گفتم دلت کو، تو گفتی که دریاب

ما بدهکاریم به یکدیگر
بخاطر تمام دوستت دارم های ناگفته ای
که پشت دیوار غرورمان بلعیدیم،

تا نشان دهیم منطقی هستیم

دکتر شریعتی: کاش در دنیا سه چیز وجود نداشت:غرور؛دروغ؛عشق. انسان با غرور میتازد؛با دروغ میبازد؛با عشق میمیرد

کوچک باش و عاشق...
چرا که عشق میداند آیین بزرگ کردنت را
بگذار عشق خاصیت تو باشد نه رابطه ی
خاص تو با کسی

میگن علف به دهن بزی باید شیرین بیاد یه عمری خودمونو کشتیم شیرین ترین علف دنیا شیم غافل از اینکه یارو بز نبود . . . گاو بود ! به خوردن مقوا هم عادت داشت

سخن از ماندن نيست،
من و تو رهگذريم،

راه طولاني و پر پيچ و خم است،
همه بايد برويم تا افقهاي وسيع،
تا آنجا كه محبت پيداست
و شايد
اينجا سر آغاز بودن است
و من و تو
و هياهوئي در شهري سبز و آبي و خاكستري

ما مي گريزيم
شايد از بودن
شايد از ماندن
شايد از رفتن

جز هراس ما را چه بايد
من و تو رهگذريم
به فردا بيند يش
به طلوعي ديگر
و به آغازي دوباره
و ما گشايندهء راهيم
لغزش
صبر
مداومت

ولي بدان و باور كن
اينجا بي شك آغاز بودن ماست.