کدام نگاه.. کدام جاده.. کدام حرف.. کدام صدا.. کدام رفتار.. کدام نبودن.. کدام خواستن.. کدام بودن.. کدام واژه.. کدام نخواستن.. کدام دوستت دارم.. کدام… تو را از من گرفت… ولی! من میدانم! دلم تا همیشه در وسط ترین نقطه ی زندگیت جا مانده است… جایی بین خواستن و نخواستن.. جایی بین بودن و نبودنجایی بین رفتن و نرفتن.. جایی بین……. این نقطه های خالی

دوس داری بنزین بزنی با کارت کی؟ شنیدم بنزین شده ۷۰۰ به تازگی بنزینتو تقسیم نکنی با یکی میگی که رو کارت بنزینت حساسی روش داری عقاید خیلی شیک و وسواسی اونقده اونو میخوای که اگه لیتری ۱۰۰ بنزین بدم بهت منو نشناسی ashkan@fm

salam bacheha age kamtar miam vase ine ke dige hosele hochio nadaram va emtehana ham khaili sakhte va dige khastam karde vase in be har hal sorry (brb shaiad ye rozi)

kasi hast ?

هر چند مال من نشدی ولی ازت خیلی چیزا یاد گرفتم. یاد گرفتم به خاطرکسی که دوسش دارم باید دروغ بگم. یاد ‏گرفتم هیچ وقت هیچ ﮐس ارزش شکستن غرورمو نداره. یاد گرفتم تو زندگیم به اون که بفهمم چقدر دوسم داره هر ‏روز دلشو به بهونه ای بشکنم. یاد گرفتم گریه های هیچ ﮐس رو باور نکنم. یاد گرفتم بهش هیچ وقت فرصت ‏جبران ندم. یاد گرفتم هر روز دم از عاشقی بزنم ولی خودم عاشق نباشم خوب یاد گرفتم نه؟ معلم خوبی هستی...!!!

paniz mobarakeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee pir shodi raft har che ghad ke zedegi koni mohem nis mohem ine ke ba ezat va sarbolandi zendegi koni.... ishala hamishe sarbolando piroz bashi panizz

hargez faramosh nakhaham kard baraye bato bodan deli ra be darya zadam ke az ab vaheme dasht

تو ایران دختر ها با چیزی که می شنوند عاشق میشوند و پسر ها با چیزی که می بینند .به خاطر همین است که دختر ها آرایش می کنند و پسر ها دروغ میگن

یه مرد باهوش برای حضار جوک تعریف کرد ، حضار دیوانه وار خندیدند . بعد از چند لحظه دوباره همون جوک رو تعریف کرد . عده کمی از حضار دوباره خندیدند . دوباره و دوباره همون جوک رو تعریف کرد . زمانی که دیگه هیچیک از حضار نخندید او لبخند زد و گفت : وقتی که نمی تونید به یک جوک بارها بخندید ؛ چطور برای یه مسئله بارها و بارها گریه می کنید

لوگوی جدید سازمان هواپیمایی ایران

و در یک عصر پاییزی چه ها کردی مرا تنهای تنها با دلی غمگین رها کردی گذشتی نرم نرمک از نگاهی مانده در باران چرا با روح سرگردان من اینگونه تا کردی تمام شعرهایم را برایت یک به یک خواندم بگو دیوان شعرم را چرا ماتم سرا کردی و گفتی زیر لب رفتم ، بمان با درد تنهایی ندانستی غمی شیرین برایم دست و پا کردی همین امشب دلم می میرد از احساس تنهایی چه می داند کسی شاید به مرگم اعتنا کردی

سلام به تو ای مهربان‏ترین مهربانِ روزهای نامهربان زندگیم

از چه بنویسم؟ از آسمانی که همیشه در حال عبور است؟ یا از دلی که سوتو کور است؟ از زمین بنویسم یا از زمان یا از یک نگاه مهربان؟ از خاطراتی که با تو در باران خیس شد؟ یا از غزلهایی که هیچ وقت سروده نشد؟از چه بنویسم از نامه های که هیچوقت بسویت نفرستادم ؟ یا ... از ترانه های که هرگز برایت نخواندم؟از چتری که هرگز زیر آن نایستادیم؟یا از بدرودی که هرگز بر زبان نیاوردیم؟من عاشق بیابانی هستم که هرگز قسمت نشد با هم در آن قدم بزنیم من دل بسته درختی هستم که فرصت نشد اِسممان را رویش حک کنیم..... من منتظر پنجرهای هستم که عطر تو را دوباره بمن نشان دهد...

خيلي سخته تنهايي تو امواج زندگي بموني و پشت و پناهت تنهات بذاره و با غصه زمونه زندگي كني و نتوني اه بكشي

دنياي اين روزاي من هم قده تن پوشم شده ......